Η Παλαιοχριστιανικη Βασιλικη Φισκάρδου απλώνεται στη θέση «Χτούρια», στο βορειοανατολικό ακρωτήριο που προστατεύει τον όρμο του Φισκάρδου, λίγο μετά από τον φάρο. Δεν πρόκειται για τυπικό «κάστρο», αλλά για σύνολο ερειπίων: μια τρίκλιτη βασιλική πλαισιωμένη από δύο ορθογώνιους οχυρωματικούς πύργους. Περπατάς ανάμεσα σε τοιχοποιίες χαμηλού ύψους, διαβάζεις την κάτοψη του ναού και νιώθεις το θαλασσινό αέρα να μπαίνει στο μνημείο όπως θα έκανε και πριν από αιώνες. Η ατμόσφαιρα είναι λιτή και αυθεντική· βλέπεις καθαρά τις φάσεις του χρόνου χωρίς «σκηνογραφία»: ο βόρειος τοίχος της εκκλησίας σώζεται περίπου έως 1,70 μ., ο νότιος έως 1,90 μ., ενώ οι πύργοι υψώνονται εντυπωσιακά—σε σημεία μέχρι και 6 μέτρα.
Ο χώρος είναι υπαίθριος, επίπεδος προς ήπια ανώμαλος και ταιριάζει σε όλους με βασική προσοχή στα χαμηλά μάρμαρα και τις χαλαρές πέτρες. Κίνδυνος δεν υπάρχει για τον μέσο επισκέπτη, αρκεί να μην ανεβαίνει πάνω στα ερείπια και να αποφεύγει τα άκρα του βράχου σε δυνατό αέρα. Ξεναγός δεν είναι απαραίτητος· μια σύντομη ιστορική εισαγωγή αρκεί για να κατανοήσεις τη διπλή φύση του συνόλου: παλαιοχριστιανικός ναός και μεταγενέστερη οχύρωση που, κατά την Ενετοκρατία, λειτούργησε ως μικρό φρουριακό καταφύγιο.
Η χρονολόγηση της βασιλικής ανήκει στην παλαιοχριστιανική περίοδο (πρώιμοι χριστιανικοί αιώνες), ενώ οι δύο ορθογώνιοι πύργοι φαίνεται να προστέθηκαν πολύ αργότερα, πιθανότατα από τους Ενετούς. Η χρήση του χώρου ως οχυρού στην Ενετοκρατία εξηγεί το υβριδικό του αποτύπωμα: ναός λατρείας που μετεξελίχθηκε σε σημείο επιτήρησης και προστασίας του λιμανιού.
Προσεγγίζεις εύκολα με αυτοκίνητο προς τον φάρο Φισκάρδου και συνεχίζεις με σύντομο παραλιακό μονοπάτι. Η στάθμευση είναι περιορισμένη, κατά μήκος του δρόμου πριν τον φάρο. Δεν υπάρχουν παροχές (νερό, WC, σκίαση) ούτε διαμορφωμένες ράμπες· ο χώρος δεν είναι κατάλληλος για ΑμεΑ ή καροτσάκια.
Προσθέστε μια κριτική